“Pomimo, że języki używane w Europie stanowią zaledwie 3% wszystkich żywych języków świata, Europa jest kontynentem bogato zróżnicowanym pod względem językowym. Na jego terytorium istnieje aż 288 żywych języków, które poza podstawową funkcją komunikacyjną, warunkują także naszą tożsamość narodową. Wobec tak dużego zróżnicowania językowego w Unii Europejskiej aktywnie prowadzona jest polityka językowa. Temat ten pojawił się na forum międzynarodowym w latach 60. i 70. XX wieku. Wówczas dotyczył on przede wszystkim dekolonizacji oraz problemów językowych nowo powstałych państw.
Polityka językowa jest zespołem środków przedsiębranych w celu wywołania zaplanowanych zachowań społecznych w dziedzinie języka. Mają one na celu m.in. przyjęcie języka urzędowego kraju, określenie sposobu jego nauczania czy ustanowienie statusu języków mniejszościowych. Przykładem kraju w którym aktywnie prowadzone są właśnie działania w celu unormowania kwestii językowych jest Hiszpania.”