„Nie wiem jak mam mówić o miłości, by nie brzmiało to jak porażka. By słowa nie brzmiały jak te z filmów z Leonardo Di Caprio, patetycznie, wymyślnie, melodramatycznie. Nie wiem jak mówić o miłości bez poczucia, że zaraz tragicznie uderzę głową o ziemię. Nie wiem jak mówić o miłości, bez wypowiadania „kocham cię”, dokładnie w ten sam sposób w jaki robi to wiele innych ludzi. Czasami w nocy myślę, że cisza jest jedynym wyjściem. Czasami uciszenie się jest najlepszym sposobem by powiedzieć „kocham cię”. Czasami uciszenie się jest jedynym sposobem, żeby móc dalej kochać. Nie wiem jak mówić o miłości, żeby nie brzmiało to jak żądanie, wyrzut, wymóg… Nie wiem jak mówić o miłości, bo o miłości się nie mówi, miłość się uprawia.”
Sztuka oparta na autentycznych, wieloletnich doświadczeniach pary aktorów (Mario Tardón i Jimena la Motta) jest swoistą wyprawą w głąb uczuć oraz analizą tego, czym naprawdę jest budowanie relacji między dwojgiem ludzi. To próba zdefiniowania miłości, która prowadzi nas do rozważań na temat lęków, strachów oraz niepokojów towarzyszących wspólnemu życiu… codzienności, która często okazuję się być znacznie kruchsza niż mogłoby się wydawać.
Tytuł oryginału: BREVE CRONOLOGÍA DEL AMOR