„Żaden makijaż nie przykryje mojego upokorzenia.
Jestem społecznym antygenem,
wirusem,
bakterią.
Moje zniszczenie jest światową porażką.
Rezygnuję z bycia jak mężczyzna, po to by być szanowana jako kobieta.
Rezygnuję z reprodukcji.
Jestem antyciałem.”
Co czujemy gdy patrzymy na swoje odbicie w lustrze? Ile jesteśmy w stanie poświęcić by osiągnąć doskonałość? By czuć się kochane? Antyciało to zbiór autentycznych, kobiecych zeznań, rozważań i żali na temat ich relacji z własnym ciałem. Jest swoistym studium najgłębszych pragnień oraz funkcjonowania kobiet w społeczeństwie zdominowanym przez mężczyzn, ich pragnienia bycia zauważonymi.
Sztuka została opublikowana w hiszpańskiej gazecie Acotaciones w numerze zatytułowanym ZAJĘTE CIAŁO.
Tytuł oryginału: ANTICUERPO