“Najpiękniejsza z możliwych historii
Zaczyna się, gdy puścisz rękę przeszłości
gdy skończysz z uzależnieniem od
obojętności
i hierarchiczności.
Świat właśnie prosi nas
Byśmy zwrócili mu cały smutek
naszych obolałych dusz.
Tu
Spoczywają moje i twoje słowa.
Oby przed końcem roku
Spotkało nas jeszcze coś pięknego.”
Dwoje ludzi. On i Ona. W pewnym miejscu na Ziemi. Bliżej Zachodu niż Wschodu. Bliżej północy niż południa. Ona i On. Razem, a jakby osobno. Wokół arena byków i drażniący drogi oddechowe pył. Tak trudno im nabrać powietrza… Rozmawiają o kryzysie życia będącym jedynie kroplą w morzu kryzysu jaki przechodzi współczesny świat. To sztuka, która w metaforyczny sposób zestawia kryzys w związku pary żyjącej na co dzień w dobrze nam znanym, tym uprzywilejowanym, ale nie pozbawionym swoich problemów świecie, z kryzysem uchodźczym. To sztuka, która za punkt wyjścia obiera traumy z przeszłości, nie tylko jednostki ale i całego społeczeństwa.
(sztuka na 3 postacie: 2 żeńskie i 1 męska)