“JA- To ciekawe, że sztukę tak często zestawia się z wojną, nie sądzi Pani? Ale jest w tym zestawieniu coś, co nigdy nie przestanie mnie zadziwiać… Nigdy nie przestanie mnie zadziwiać to, że martwe ciała wzbudzają mniejszą odrazę niż te nagie. Widzimy martwą Ofelię i myślimy: „Jaka ona piękna!”. Zobaczylibyśmy nagą Ofelię i pomyślelibyśmy: „Wstydu nie ma!” Nigdy… nigdy nie przestanie zadziwiać mnie to, że śmierć wydaje się być czymś piękniejszym niż nagość i seksualność człowieka… i to, że wojnę toleruje się znacznie bardziej niż sztukę. Człowiek jakby mógł użyłby krwi zamiast farby, pola bitewnego zamiast płótna, ognia zamiast wody… Proszę tylko spojrzeć! Trzymam w ręku pędzel i zaraz z niego wystrzelę!… Ludziom nie można ufać. Nigdy… nigdy nie przestanie mnie to zadziwiać.”
(sztuka na 5 postaci żeńskich)
Sylvia Plath spotyka swoje literackie alter ego, Esther Greenwood. Być może są dwoma osobnymi bytami, być może emanacją jednego umysłu. Kobiety przeglądają się w sobie, dręczone podskórnym przeczuciem końca. Odbicia multiplikują się; do tego pękniętego świata wkracza Ja, być może alter ego autorki, Sylvia Plath przyjmuje rolę psychoterapeutki, a do tego pojawia się jeszcze poetka Emily Dickson (tytuł sztuki jest cytatem z twórczości Amerykanki), w rozmowach przewija się również postać Virginii Woolf. Kobiety inicjują wielostronny dialog, w trakcie którego opowiadają o zmaganiach z chorobą psychiczną, w szczególności z chorobą afektywną dwubiegunową, ale również o niezbywalnym poczuciu samotności związanym z aktem twórczym.
“To ciekawe, że sztukę tak często zestawia się z wojną, nie sądzi pani? Ale jest w tym zestawieniu coś, co nigdy nie przestanie mnie zadziwiać…”
Pisanie jest stanem wojny z samym sobą. Bohaterki dramatu wiedzą, jak to jest być zakładnikiem własnych demonów. Autorka kreuje świat dramatu z dużą wrażliwością i erudycją; w bolesnej i szczerej Samotności przestrzeni pobrzmiewają echa literatury konfesyjnej.
Źródło: https://adit.art.pl/sztuki/samotnosc-przestrzeni
Sztuka znalazła się w półfinale XV Gdyńskiej Nagrody Dramaturgicznej
Prapremiera odbyła się 9 maja 2023 roku w Szkole Filmowej PWSFTviT w ramach warsztatów DRAMAT W PROCESIE ROZWOJU podczas 41. Festiwalu Szkół Teatralnych.