„To co jest naprawdę nieznośne to to, że nie ma nic nieznośnego.”
„Ludzie nie kłamią dla przyjemności.”
Mężczyzna i dziewczyna umawiają się w parku za pomocą czatu internetowego. Spotkanie pełne emocji, manipulacji i zwrotów akcji. Niepokojąca i budząca grozę atmosfera ujawnia ich mroczne pragnienia oraz fałszywość tożsamości. Grooming nie tylko bada ludzką otchłań, świat parafilii oraz cyberprzemoc, ale również trudności w komunikacji międzyludzkiej i potrzebę ucieczki od rzeczywistości.
W 2009 roku sztuka ta zdobyła Nagrodę Specjalną Jury przyznawanej corocznie w Hiszpanii Nagrody Teatralnej im. Lope de Vega.
“Sztuka Paco Bezerry, nawet jeśli tu i ówdzie wprowadza jakieś psychologiczne uwiarygodnienia (powraca opowieść o nieudanym małżeństwie mężczyzny i nieszczęśliwej rodzinie szesnastolatki), to jest przede wszystkim konsekwentną, niemalże mechaniczną fabułą o ciosach, po których nie da się podnieść. Naturalizm z pierwszej części dramatu, beznamiętne didaskalia opisujące kolejne etapy gwałtu, odciskają piętno na pamięci czytelnika tekstu i decydują o ocenie wiarygodności drugiej części utworu. To takie trzęsienie ziemi, po którym i Hitchcock nie wiedziałby, jak jeszcze podnieść napięcie.“ Piotr Olkusz (Dialog nr 2/2020)
Sztuka była wystawiana w Hiszpanii, Niemczech, Hondurasie, Rumunii, Meksyku, Austrii i Urugwaju.
Tytuł oryginału: GROOMING
Zdjecia pochodzą ze strony: https://www.teatroabadia.com/es/archivo/350/grooming/#prettyPhoto